Vasilisa Corni


Istorijat kvantne medicine - drugi deo


Zakoni kvantne mehanike omogućavaju stabilnost sveta na nuklearnom, atomskom i molekularnom nivou. Međutim, mikroskopske dimenzije ne predstavljaju glavni preduslov za važenje i primenu kvantne mehanike. Glavni uslov je da u sistemu postoje efikasne dalekodometne sile u ograničenom frekventnom opsegu. Time se stvara koherentno EM polje koje omogućava samousaglašavajući potencijal u sistemu, odn. samoregulacione i samoodržavajuće procese, poput onih koji vladaju na atomskom nivou. Svaki organizam ispunjava gore navedene uslove i pokazuje osobine makroskopskog kvantno-mehaničkog sistema. On poseduje EM talase u sebi ali i EM polje oko sebe, nastalo aktivnošću svake pojedinačne ćelije. Postojanjem jedinstvenog EM polja organizma, omogućeno je postojanje dalekodometnih sila, a time i samoregulatornih procesa i procesa samoodržanja sistema. Dakle, svi procesi u organizmu odvijaju se pod kontrolom elektomagnetnog okvira.

Nova saznanja o organizmu, pružila su nam i novu definiciju zdravlja i bolesti. Zdravlje je stanje sa harmoničnim talasima i stabilnom frekvencijom ćelija datog organizma. I to je osnovno stanje organizma. Metastabilno stanje, stanje sa izmenjenim frekvencijama je zapravo bolest. U slučaju bolesti dolazi do deformacije EM polja organizma. Na slici 1 je prikazan potencijal Landau-Hokena koji grafički ilustruje zdravo (a) i metastabilno (b) stanje organizma, kao i vraćanje iz metastabilnog u zdravo stanje nakon terapije rezonantnim EM talasima (b). a) osnovno-zdravo stanje b) metastabilno-bolesno stanje Slika 1. Potencijal Landau Hokena

Svi poremećaji u našem telu nastaju pre svega na biofizičkom nivou i manifestuju se kroz poremećenu frekvenciju EM talasa ćelija, a tek onda na biohemijskom nivou. Ukoliko su vitalne sile organizma dovoljno jake on će se sam izboriti sa štetnim faktorom koji pokušava da mu naruši frekvenciju. Međutim ukoliko su odbrambene snage organizma oslabljene ili je patogeni faktor izuzetno jak i/ili dugo deluje, organizam će se razboleti. Delujući farmakopreparatima na biohemijske procese delujemo tek na drugi nivo, zaboravljajući da je okidač na dubljem biofizičkom nivou. Lečenje kvantnom medicinom znači dobijanje rezonantnog odgovora organizma i aktiviranje mnogobrojnih puteva samoregulacije. Na ovaj način se regulišu poremećene frekvencije i uključuje vlastita unutrašnja laboratorija za proizvodnju supstanci koje pomažu da se bolest prebrodi. Endogene biološki aktivne supstance koje se tokom terapije proizvode potrebne su u manjoj količini, a pritom su višestruko aktivnije od farmakopreparata. Normalizacijom poremećene frekvencije EM polja organizam sam prevazilazi bolest. Kod lečenja metodama kvantne medicine, evidentan je efekat produženog dejstva. Postoji uzlazna linija ozdravljenja posle svake seanse ali i nakon završetka ciklusa lečenja.

Znajući ovo, mi tokom lečenja metodama kvantne medicine, na telo delujemo rezonantnim EM talasima, koji odgovaraju njegovoj zdravoj frekvenciji. Telo prepoznaje te EM talase, ulazi u rezonanciju sa njima nakon čega se organizam vraća u svoje osnovno-zdravo stanje i nakon toga samo vrši sve potrebne biofizičke i biohemijske korekcije da bi u potpunosti ozdravilo.